Even een berichtje lieve Celeste! Ik geloof niet in wonderen en ik ben er zeker nog lang niet. Maar ik durf wel te zeggen dat ik vanmorgen heel ander mijn bent uit ben gestapt. Rustiger/meer ontspannen, meer zin! En vooral meer energie om het één en ander met werkelijke zin te gaan ondernemen. (ook de minder leuke kant van het moederschap/’huisvrouw’ zijn haha) Zonder dat stemmetje in mijn hoofd ‘pff liever vandaag dan morgen want ik ben moe’’ Vond t wel spannend, eerlijk is eerlijk. Want wanneer zou die man met de hamer weer komen die mij onderuit trapt en mij weer een fitloze/ nutteloze vrouw laat voelen. Maaaar nee hij is nog niet langs geweest. Ik sta nog steeds met 2 benen op de grond met nog flink wat energie! En we zijn toch echt al heeeel wat uurtjes verder. Over de gebroken nacht niet gesproken.
-Deborah